de vliegende pen

Voor mijn verenigingsblad schreef ik een stuk in de rubriek ‘De Vliegende Pen’ over mijn eerste ervaringen in Noorwegen. Ik heb dit stuk nu ook op mijn blog gepubliceerd. Stiekem hoopte ik anderen te overtuigen om ook een half jaar naar Noorwegen te gaan, haha!

Toen ik mijn omgeving vertelde dat ik voor een half jaar naar Noorwegen ging, was niet iedereen even enthousiast. “Noorwegen? Is dat niet fucking koud? En reteduur! Toen ik op vakantie was in Zweden, et cetera, bla bla bla.” Daarnaast werd ik vaak gewezen op de zeer korte dagen, in combinatie met de fun fact dat Zweden een hoog zelfmoordgehalte heeft. Ik herinner me trouwens vaag een theorie over dit onderwerp, maar dat terzijde. Na de eerste oer reactie van mijn omgeving daalde het besef in dat mijn keuze voor Noorwegen vrijwillig was en dat ik niet op de trein werd gezet naar een strafkamp in Siberië. En dat het gaat over Noorwegen, niet Zweden. “.. maar, Noorwegen schijnt ook mooi te zijn,” krabbelden de meesten terug. Het voelde een beetje alsof ik net in een gepassioneerde relatie was gestapt met een bad boy: op een enkeling na was niemand echt daverend enthousiast, maar toonde uit beleefdheid toch interesse. Nu ik bijna drie maanden in Noorwegen zit, neem ik graag deze kans aan om over mijn onvoorwaardelijke liefde voor dit land te schrijven.

Ik woon in Bergen, dat na de hoofdstad Oslo de stad is met de meeste inwoners. Bergen is een kuststad, omringd door bergen (what’s in the name). Het lijkt eigenlijk wel een beetje op mijn thuisstad, qua sfeer van de binnenstad en de universiteit. Alleen heeft de Universiteit van Bergen (UiB) geen klassiek gebouw, maar een modern studentencentrum als kloppend hart van het studentenleven. Daarnaast is de UiB belachelijk goed geregeld. Als internationale student word je absoluut niet aan je lot overgelaten. Soms voelt het een beetje alsof ze je proberen dood te knuffelen. Maar maak je geen zorgen, je behoudt je vrijgevochten zelfstandigheid, want aanwezigheidsplicht kennen ze hier bijna niet. De binnenstad is verder niet erg groot, maar ik raad je aan om je Hollandse oerinstinct van fietsen te onderdrukken en een ov-abbonement te nemen. Ten eerste omdat de binnenstad enkele zeer steile heuvels heeft waardoor naar de universiteit lopen een work-out op zichzelf is, laat staan fietsen. Ten tweede omdat het Noorse klimaat licht schizofreen en ongenadig is. Het regent belachelijk veel en het vriest en dooit in een dag. Dit schrok me in eerste instantie een beetje af, maar alles went. Noorwegen weet het namelijk weer snel goed te maken met zonnige dagen en een prachtige omgeving. Het is ook niet moeilijk om hier te genieten van de natuur. De wandelpaden naar de bergen beginnen al in de binnenstad en geloof me, dat vindt je nergens anders in Noorwegen.

“Maar Kimberly, vertel, leef je alleen op knackerbröd en water? Want alles is toch zo belachelijk duur?!” Oké, oké, luister. Geloof me als ik zeg dat je het net zo duur kan maken als je zelf wilt. Wanneer je drie keer per week uit eten gaat, elke dag een halve kilo vlees, vis of kaas wegwerkt en non-stop aan de snoep zit, ja, dan is Noorwegen duur. Maar die gewoonten heb ik afgeleerd en ik lijd nu absoluut geen honger. Liefhebbers van alcohol en sigaretten gaan het hier trouwens wel moeilijk krijgen. De belangrijkste vraag die je jezelf dan moet stellen: welke nier wil je houden, de linker of de rechter? Voor diegenen die gehecht zijn aan al hun organen (misschien op de lever en longen na) zijn de volgende oplossingen gevonden: snus en zelf gebrouwen alcohol. Ik laat aan je fantasie over hoe in een studentenkamer ‘drinkbare’ wijn wordt gemaakt. Snus kan ik het beste omschrijven als een compleet pakje sigaretten samengeperst tot een pil vormig theezakje met tabak, dat de Noorse studenten ‘gewoon’ tijdens college achter hun bovenlip stoppen. Best apart om te zien.

Zucht. Dit was slechts een beschrijving van hoe het is om hier rond te lopen. Ik ben niet eens toegekomen aan het vertellen over de nuchtere, vriendelijke, gekke Noren die tegen bergen op rennen en gelijkheid doortrekken naar een niveau waar Nederland alleen nog over kan dromen. Of over de traditionele, kleurrijke huizen en de Noorse keuken met visballetjes. Ik kan nog eindeloos door ouwehoeren over de ultieme rust die de Noorse natuur biedt, over de zonsondergang waar je spontaan emotioneel van wordt en over alle kortingen die studenten krijgen voor culturele activiteiten. Ik zou nog zoveel meer willen vertellen over mijn grote liefde, maar om heel eerlijk te zijn: je moet het echt zelf ervaren.

Dikke kus,

Kimberly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s