tromsø & aurora borealis

In het weekend van 17 tot en met 20 februari reisden mijn huisgenoten en ik af naar Tromsø, een van de meest noordelijk gelegen steden in Noorwegen. Ons doel was om het Noorderlicht te zien. Dit is een reisverslag van Tromsø, Trondheim en natuurlijk de Aurora Borealis.

Trondheim

Heel erg vroeg opstaan is niet echt mijn ding. Zeven uur in de ochtend gaat nog wel, maar alles daarvoor vind ik mensonterend. Echter, als je het noorderlicht wil zien dan moet je er wat voor over hebben, toch? Dus ik zette mijn principes opzij en mij wekker op 05:30. IMG_4025Gewapend met weekendkoffers, lunchzakjes en een goed humeur reisden Katharina, Eva, Diana en ik op vrijdag 17 februari met het vliegtuig naar Tromsø (uitgesproken als ‘Trom-zeu’). De reis was zo gepland, dat we rond tien uur ’s ochtends aankwamen in de stad Trondheim voor een tussenstop. Trondheim was nieuw voor ons, dus we keken er naar uit om de derde grootste stad van Noorwegen te verkennen.

Als mijn liefde voor Noorwegen een anticlimax kan hebben, dan is Trondheim het synoniem hiervan. Misschien wat ik te moe, was het klimaat te nat, de stad te rustig of waren we er niet lang genoeg, maar Trondheim deed me niet veel. De kathedraal en het plein in de binnenstad gaven de stad enigszins karakter, maar als je20170217_111630 me vraagt of ik er had willen studeren, dan is het antwoord nee. Nu moet ik toegeven dat Bergen als stad de lat ook wel hoog legt, maar ik ben in ieder geval blij dat ik destijds niet voor Trondheim heb gekozen. Misschien is het een fantastische vakantiebestemming, maar wij waren er in ieder geval niet lang genoeg om dit te ontdekken. Tegen twaalf uur reisden we met de trein terug naar het vliegveld en vervolgden we onze weg naar Tromsø.

Tromsø

Tromsø is een kleine kuststad in het noorden van Noorwegen. Hoe dichter je bij de poolcirkel komt, hoe minder mensen er per vierkante meter wonen. De stad telt dan ook nog geen 75.000 inwoners (ter vergelijking: Bergen heeft meer dan 270.000 inwoners, Oslo bijna 660.000). 20170217_163022Het noorden van Noorwegen verwelkomde ons met een dikke sneeuwstorm. Het voelde net alsof we door zo’n kerstdorp liepen, met allemaal verlichte huisjes om ons heen. Ons tijdelijk huis was een Airbnb van een studente, midden in het centrum. We besloten dat het verkennen van de omgeving maar moest wachten tot de volgende ochtend en kropen vroeg onder de lakens.

Op zaterdag gingen we vol goede moed naar het toeristencentrum van Tromsø. Dit klinkt groot, maar het was eigenlijk een klein huisje aan de haven. De lucht was opgeklaard, maar de storm had het landschap in een wit deken gehuld. Als kleine kinderen hobbelden we hysterisch door de sneeuw naar het centrum. Terwijl mijn huisgenoten in het toeristencentrum informeerden naar mooie, korte wandelroutes in de omgeving, genoot ik in de haven van het prachtige uitzicht aan de andere kant van de stad. Tromsø is namelijk in twee delen verdeeld: de ene helft ligt op een eiland (het centrum), de andere helft op het vasteland. Dit wordt verbonden door de Tromsøbrug.

20170218_101315

Na enkele minuten kwamen mijn huisgenoten enigszins beteuterd terug. Van wat ik begreep, ging de conversatie met de medewerkster vrij vertaald ongeveer zo:

Huisgenoot: ‘Hoi. Wij vroegen ons af of u ons een korte bergroute kan aanraden in-’
Medewerkster: ‘Wat? Natuurlijk niet!’
H: ‘Ook niet een korte..?’
M: ‘Nee! In de winter klimmen we hier geen bergen!’
H: ‘Maar..’
M: ‘Vergeet het, dat is veel te gevaarlijk! We klimmen alleen in de zomer, niet in de winter. Hier is een brochure met wat je in de stad kan doen. Volgende!’

We voelden ons weer even naïeve zestienjarigen die terecht gewezen werden door onze moeders. Wat ze eigenlijk zei, was dat als we nu een berg beklommen, we waarschijnlijk niet meer terugkwamen. Dat was natuurlijk  balen, want de natuur verkennen is een van de goedkoopste en mooiste activiteiten in Noorwegen. De spanning van ‘iets gevaarlijks doen’ deed ons heel even twijfelen, maar we besloten uiteindelijk dat het niet slim was om tegen onze Tromsø-moeder in te gaan. Met pijn in ons hart namen we haar advies aan. Dan maar de stad verkennen: op naar de andere kant van het water!

20170218_124517 20170218_215754

De rest van het weekend waren we heel erg blij dat we voor een keer in ons leven niet eigenwijs deden. Het weer in Tromsø is nog bijna wisselvalliger dan in Bergen. Het ene moment is de lucht helderblauw, het volgende moment komt de sneeuw met zulke dikke vlokken naar beneden dat je nauwelijks voor je uit kan zien. “Stel je voor, dat we nu bovenop de berg zaten..” hebben we veel gemompeld dit weekend. In de binnenstad stond ik meer dan eens tot aan mijn knieën in de sneeuw, dus bovenop de berg was ik er IMG_4079waarschijnlijk in verzopen. Gelukkig is de stad een plaatje op zichzelf. Alle huisjes (zelfs de Kentucky Fried Chicken) zijn in traditionele, houten stijl gebouwd. Het is eigenlijk één grote versie van Brygge (de kade met huisjes waar Bergen bekend om staat). De sneeuw gaf de stad echt een winterwonderland-gevoel. Als kleine kinderen gooiden we sneeuwballen en maakten we sneeuwengelen, prima vermaak. Aan de overkant van het water staat de Ishavskatedralen, met een prachtig mozaïekraam aan de achterzijde. Maar als je niet veel geld hebt in de winter, is een weekend ook wel meer dan genoeg. Binnen een poep en een scheet heb je alle bezienswaardigheden van de stad gehad. Onze enige natuurexpeditie ging naar het strand, waar het zo verschrikkelijk koud was dat we het na een half uur ook wel hadden gezien. We namen dit weekend vooral onze tijd om bij te komen en te relaxen. In Bergen doe ik bijna niet aan pyjamadagen en ben ik elke dag buiten. Ik vind deze buzz heerlijk, maar ik moet toegeven dat een weekend in leggings lopen, Maria-koekjes met chocopasta en pindakaas eten en Netflix kijken ook wel wat heeft. Gelukkig dachten mijn huisgenoten er hetzelfde over.

20170219_121610

Aurora Borealis

We kwamen eigenlijk naar Tromsø voor maar een ding: het Noorderlicht. Ik vind Aurora Borealis veel sexyer klinken, maar dat terzijde. Het wordt aangeraden om met een ‘Noorderlicht-tour’ mee te gaan als je de kans wil krijgen om het Noorderlicht te zien. Het is namelijk een heel erg moeilijk natuurverschijnsel, in de zin dat je het niet ‘zomaar’ ziet. Als je ‘Noorderlicht’ googelt, vind je eigenlijk alleen maar afbeeldingen van een prachtig groene lucht en heldere, dansende slingers van licht. Realiteit? God, wat hebben die mensen een dosis grof geluk en belachelijk goede camera als ze dat te zien krijgen. Natuurlijk wilden we onze kansen zo groot mogelijk maken, dus gaven we ons eerstgeborene kind op om de prijs van een Noorderlicht-tour te betalen. We besloten echter ook ons geluk de avond ervoor te testen. Met de Fjellheisen reisden we op zaterdagavond in het donker naar de top van de berg aan de overkant van het water. En ik dank God op mijn blote knietjes dat we dat gedaan hebben.

De kabelbaan bracht een hele groep internationale toeristen naar de top van de berg. Zoals verwacht was het belachelijk koud, stonden we tot aan onze knieën in de sneeuw en was het zo donker dat we geen hand voor ogen zagen. Koukleumend constant naar de hemel IMG_4128staren is niet een van mijn favoriete hobby’s, vooral als er niks te zien is behalve sterren. Ik putte een beetje steun uit de broederlijkheid van deze activiteit. Ik kon absoluut niet zien wie er allemaal om mij heen waren, maar de sfeer was best gezellig. En opeens veranderde de sfeer, compleet uitgelaten alsof de langverwachte artiest op het podium verscheen: een lange, groene slinger recht boven onze hoofden. Niet heel duidelijk, niet heel heldergroen, maar ze danste over ons heen. Ik vond het heel bijzonder dat je met het blote oog kan zien bewegen. Het spreidt uit, wordt kleiner, ‘danst’ aan de randen, wordt meer helder en vervaagt. Vanwaar wij stonden, voelde het alsof je het bijna aan kon raken. Het was heel erg lastig om het duidelijk op foto te krijgen, want eigenlijk heb je daar een speciale camera en instellingen voor nodig. We hebben het geprobeerd, maar de ervaring die wij hadden, komt lang niet zo goed over op beeld. De show duurde nauwelijks anderhalf uur. Zo plots als het verscheen, zo snel was het ook weer verdwenen. We bleven genieten, totdat we niets anders meer zagen dan de sterren.

IMG_4141 mFnP9CW

De volgende avond gingen we mee met de Noorderlichttour. De tour die wij hadden geboekt hield in dat een chauffeur en een ‘guide’ ons met een busje ‘s avonds naar plekken reden met de grootste kans om het Noorderlicht te zien. De lucht was echter zeer bewolkt en we hadden dan ook veel minder geluk dan de vorige avond. We hebben IMG_4243het Noorderlicht wel weer gezien, maar lang niet zo duidelijk. Het was meer een broeierige lichtbron aan de horizon. Ik heb er uiteindelijk absoluut geen spijt van dat we met deze tour zijn mee gegaan, want zoals ik zei: het is geen gemakkelijke natuurverschijnsel en ze deden echt hun best om ons een goede tijd te geven. Voor het Noorderlicht moet je eigenlijk gewoon een grove dosis geluk hebben.

Op maandag vlogen we terug naar Bergen. Waarschijnlijk wilde het klimaat zich nog even laten gelden, want door een dikke sneeuwstorm liep onze reis meer dan drie uur vertraging op. Gelukkig haalden we de overstap in Oslo, maar kwamen we veel te laat aan in Bergen. Het openbaar vervoer naar ons studentendorp reed niet meer. Dan maar een taxi. Moe maar voldaan stapte ik rond één uur ’s nachts over de drempel van mijn kamer in Bergen.

Home sweet home

20170217_065301

Foto’s Noorderlicht: Eva, Northern Lights Tour, random-Koreaan op de berg. Overige foto’s door Katharina en mijzelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s